Sposoby odprowadzenia wód opadowych

Urbanizacja powoduje znaczne zwiększenie ilości powierzchni szczelnych, w porównaniu z terenami o niskiej intensywności zagospodarowania. Deszcz nie ma możliwości wsiąknięcia do gruntu, jak na obszarach podmiejskich, musi więc być odpowiednio ujęty i odprowadzony.

Kanalizacja deszczowa?

W rozwiązaniach tradycyjnych których podwaliny powstały w Europie w XIX wieku, spływy deszczowe z obszarów uszczelnionych: chodników, parkingów, ulic i dachów, wprowadzane są do podziemnych kanałów i kierowane nimi do odbiornika, rzeki lub cieku.
Coraz powszechniej obserwuje się, że systemy kanalizacji deszczowej wykonane wg tradycyjnych metod, mają negatywny wpływ zarówno na odbiorniki wód opadowych, wody gruntowe, jak i na odwadniany teren i poszukuje się sposobów na ich zmiany. Wody opadowe, które powinny być zużyte jako cenny surowiec zostają zmarnowane, a przy deszczach nawalnych przynoszą straty w środowisku, przy czym zwiększa się częstotliwość występowania zjawisk powodziowych.

Alternatywne rozwiązania

Podstawową zasadą współczesnych metod postępowania z wodami opadowymi jest zatrzymanie części lub całości deszczu na terenie na który deszcz spadł, powolny odpływ pozostałych wód opadowych do odbiornika, oraz naturalne oczyszczanie wód opadowych na miejscu (przed wprowadzeniem do odbiornika wodnego lub gruntowego, np. przez spływ przez trawę, grunt, płycizny lub suche zakola przy ciekach).

Szanuj wodę!

Woda, która wypływa z kanałów do odbiornika, rzeki lub cieku to ŚCIEKI DESZCZOWE.
Woda opadowa, która nie trafiła do miejskiego systemu kanalizacji deszczowej to WODA, którą można zagospodarować i wykorzystać.
Wszędzie tam gdzie warunki gruntowo-wodne na to pozwalają wskazane jest, by wody opadowe lub roztopowe były wykorzystywane do celów gospodarczych, zagospodarowywane w postaci studni chłonnych, zbiorników „małej retencji”, oczek wodnych do 35m2, przepuszczalnych parkingów, „zielonych dachów” itp, a ich nadmiar przeznaczany był na wsiąkanie.